تبلیغات
عاشقانه ها
عاشقانه ها
عاشقان را سر شوریده به پیکر عجب است دادن سر نه عجب داشتن سر عجب است 
قالب وبلاگ

آپلود عکس" alt="" />


هفت شهر عشق

هفت شهرعشق را عطار گشت                            همسفر با کشتگان راه  شد

عاقبت فهمید اوج عشق را                               تامقیم کوی نور و ماه شد

هفت شهر عشق اینک برملاست           یک به یک این هفت را یادی کنیم

گوهر ناب شهیدان پر بهاست                    د رسکوت بغض فریادی کنیم

***

«شهر اول :ایمان»

شهر اول شهر ایمان بود و بس               درخور نام کریمان بود و بس

زینتی چون گوشوار آویخته                   سینه هایی از دورنگی بیخته

اتصالی بود با رب العظیم                   بندگان پاک رحمان رحیم

سینه هاشان جایگاه نور بود              آرزوشان گفتگوی طور بود

ذکر دائم برلب و سربرزمین            داغ ۥمهر بندگی اندر جبین

آزمون در آزمون خوش تاختند         تا حدیث عاشقی را ساختند

«شهردوم: فرمان ولی»

شهردوم بود فرمان ولی               سوی عالی همتان صوتی جلی

ناگهان بانگی زطبل و کوس شد           حمله ی دشمن پی ناموس شد

خاک میهن  رابه توبره خواستند          لشکری پر زرق و برق آراستند

حمله ای کردند چون درندگان            تا فرو پاشند خیل بندگان

نخل های پر ثمر پاشیده شد             سروهای خوش گوهر خوابیده شد

ناگهان فرمان مولا در رسید          فوج مرغان مهاجر سررسید

نایب برحق مولای زمان             حکم او جاری بود در لامکان

بهرفرمان ولی راهی شدند           هم نفس با عشق و همراهی شدند

چون ابابیلی که در منقار،نور          دیدگان دشمنان از برق کور

«شهرسوم :شوق»

شهرسوم شهر حال و شوق بود           رهروان را اتصال و ذوق بود

باده نوشانی زنسل آفتاب              مست آن پیمانه های ناب ناب

گوی سبقت را زهم در برده اند           باده از دست کریمان خورده اند

همچو مجنون در پی لیلی شدند            نی زدردو رنج و بی میلی شدند

شوق و دیدار و وصال و حال بود              پشت پا برجاه و کار ومال بود

محفلی از عشق و از دلدادگی                 نور شمع و مکتب پروانگی

مرکبی از شوق یکسر تاختند              بزم جان بازی مهیّا ساختند

«شهرچهارم:سفر»

شهر چارم با سفر آغاز شد            کوله باری از محبت ساز شد

شب به زاری خویشتن آراستند            از منیت خویشتن پیراستند

صبح دیگرکوله ای بر دوش شد         کاسه آبی بر زمین مفروش شد

شیر مردانی به پاکی همچو آب          جای پاشان سجدگاه ماهتاب

کاروانی از دلیران پا گرفت           سرزمین عشق را ماوا گرفت

کاروانی پر زشیران دلیر             از جوان و نوجوان و مرد پیر

با سبکباری چه حالی داشتند          راه و رنجش را،به هیچ انگاشتند

«شهر پنجم :شجاعت»

زینت مردان ایران در زمین           این شجاعت بود شهر پنجمین

جان نهاده برکف دستان خویش          تا نگهبانی کند از ۥملک و کیش

شیر مردانی چو حیدر صف شکن         جان به کف بهر حراست از وطن

روز شب بر دشمنان می تاختند         با شهادت زندگی می ساختند

مرگ را بازیچه ی  خود داشتند             تیر و ترکش را به هیچ انگاشتند

سیم های خاردار و دشت مین           بهر این مردان در اوج یقین،

نردبانی بود سوی آسمان               بال پروازی به سوی بی کران

بهر جانبازی رقابت بود و بس          شیرمردان را صلابت بود بس

«شهرششم:ایثار»

سوی شهر شِشُم آمد کاروان           شهر ایثار است و بذل جسم و جان

نام جبهه چون هویدا می شود           گوهر ایثار معنا می شود

بهر یاران جان خود را باختن           خویش را بر روی مین انداختن

ناز خوابیدن به سیم خاردار         تا پلی باشد برای هم قطار

یا به زیر تانک قربانی شدن        پیش مرگِ دلبر جانی شدن

این چنین مردان عاشق دیده ای       از بهار عشق شان گل چیده ای

این همه ایثار کی گم می شود        اشک دیده پر تلاطم می شود

«شهرهفتم:شهادت»

شهر هفتم را شهادت نام شد           عاشقان را زلف دلبر دام شد

کشتی عشاق هم پهلو گرفت          دیدگان خستگان هم، سو گرفت

ناگهان برقی جهید از آسمان        هاتفی می گفت ای پروانگان

شعله ی شمع است قربانی شوید        هستی از کف داده و فانی شوید

راه معشوق است با سر طی کنید         جام های عاشقی پرمی، کنید

انکه معشوق است عاشق می کُشد         خون او بر دیده و دل می کِشد

چهره ی معشوق باشد خون بها              سود عاشق بین ،سعادت تا کجا

واصلان عشق چون مجنون شدند        یک به یک دلدادگان در خون شدند

کشتگان عشق، جاویدند وبس           وجه رب العالمین دیدندو بس

******

گرچه قبری دیده ایم وسنگ را               فاتحه خواندیم مرد جنگ را

ازگلاب ناب قدری ریختیم                   لحظه ای با قبر در آمیختیم

گرغباری بود دور انداختیم                 شاخه گلها را مرتب ساختیم

غافل از راه شهیدان گشته ایم             بی خیال اهل ایمان گشته ایم

هفت شهر عشق را نشناختیم            خویش را از ره برون انداختیم

تیشه ی فرهاد تنها مانده است          ظاهری از عشق برجا مانده است

کاش قدری با بصیرت می شدیم         حافظ خون و شریعت می شدیم


[ چهارشنبه 25 مرداد 1396 ] [ 07:44 ق.ظ ] [ مرتضی برخورداری ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

مرتضی برخورداری متولد 1356 معلم ،رشته تحصیلی ادبیات ،ساکن کرمان شاغل در منطقه چترود
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

فال حافظ
فال حافظ



.